Trackers: hoe werken ze en wat zijn de risico’s? 📡

We zitten volop in de zomerperiode en velen van ons zullen met het vliegtuig van een welverdiende vakantie genieten of hebben hier al van genoten. Om te zorgen dat de heen en terugreis soepel verloopt, gebruiken we tegenwoordig vaak een tracker in onze koffer zodat we precies kunnen zien waar die zich bevindt. Maar hoe werkt een tracker eigenlijk en zijn er ook risico’s verbonden aan het gebruik ervan?

Er zijn vijf soorten technologieën die worden gebruikt bij trackers, deze zijn als volgt: 

GPS-trackers (Global Positioning System) 🛰️

Bepaalt zijn positie door middel van satellietsignalen die rond de aarde draaien. Aan de hand van tijdmetingen wordt de afstand tot elke satelliet bepaald en kan er zo een accurate positie worden vastgesteld. Het systeem is oorspronkelijk bedacht door het Amerikaanse leger, maar sinds de jaren 80 is het ook beschikbaar voor civiel gebruik. Moderne GPS-trackers, die we tegenwoordig veel gebruiken, maken ook gebruik van wifi, internet en bluetooth om de nauwkeurigheid van de locatie te verfijnen. De GPS tracker stuurt deze locatie vervolgens door naar een app op bijvoorbeeld je telefoon. 

Bluetooth-trackers (BLE) 

Communiceren via nabije bluetooth-signalen van  maximaal 100 meter. Het gebruikt andere smartphones voor het detecteren van het  signaal en rapporteren anoniem de locatie. Voorbeelden hiervan zijn Airtag, Tile en  Smart Tag.  

Cellulaire/LTE-trackers 📱

Gebruiken het standaard (2G/3G/4G/5G) signaal, dus geen GPS-satellieten. Het is goedkoper dan het gebruik van GPS, maar is minder accuraat. Hier is ook een vaste simkaart voor nodig, wat extra kosten met zich  meebrengt.   

RFID/NFC-trackers 

Hebben qua bereik een zeer korte afstand, centimeters tot aan  meters, hebben geen batterij nodig en werken passief en worden vooral gebruikt in  toegangssystemen en voor het uitlezen van informatie. Wil je hierover meer weten,  lees dan “Toegangscontrole in veilige handen: RFID & NFC uitgelegd” 

Hybride-trackers

Is een combinatie van de hierboven beschreven technologieën en   wordt vooral gebruikt voor voertuigen en dure items. Het is vaak een combinatie van GPS + Bluetooth en WiFi. Deze vijf technologieën worden in verschillende producten toegepast die voor eenieder vrij gemakkelijk te verkrijgen zijn. We zien het steeds vaker terug in het dagelijks leven zoals een tracker voor je sleutelbos, koffer of je huisdier. De verschillende trackers lijken vrij onschuldig op het eerste gezicht, maar dat zijn ze niet: Er zijn zeker risico’s aan verbonden.

Risico’s 🌡️

Een van de grootste risico’s van het gebruik van een tracker is het lekken van privacygevoelige gegevens. Veel trackeraanbieders zijn niet duidelijk over waar de locatiegegevens opgeslagen worden, hoelang deze opgeslagen blijven en wie er toegang tot heeft. Ook bestaat er een risico dat deze gegevens tijdens een datalek worden gestolen. Kwaadwillenden kunnen enorm veel informatie uit deze data halen. 
We gebruiken, zoals in de intro beschreven, trackers vaak bij bijvoorbeeld het volgen van koffers en sleutels. Maar trackers worden ook veel gebruikt door huisdiereigenaren die willen weten waar hun huisdier uithangt en ouders die hun (kleine) kinderen in de gaten willen houden. 

Hier kan een groot risico ontstaan als bijvoorbeeld de locatiedata lekt. Er kan dan door kwaadwillenden een heel accuraat beeld van een dagelijkse routine van een persoon gevormd worden. Een kwaadwillend persoon kan veel met deze informatie, weet bijvoorbeeld precies op welke tijdstippen je dagelijks van huis bent en waar je mogelijk werkt en/of op school zit. 

Overige locatietrackers 

Mocht je meer van dit soort artikelen willen lezen, of meer willen weten over Cyber Security, volg dan onze LinkedIn-pagina of bezoek onze website! 

Dit artikel is geschreven door: Merel Kokkeler en Scott van der Toorn